순교자와 다시 만나는 날-Iterum Convenire eunhye(에클레시아)
KR 한국어 원문(63P)
다시 만나는 날에는 사무치게 행복하고 싶은날.
죽고나서 태어나는 영원히 잊혀지지 않을 세계.
어찌하여 그렇게 살다가는!
인생의 발자취를 남기고.
그렇게 살다가는!
인생의 발자취를 남기고,
그렇게 살면서 얼마나 사랑했으면
뚜렷하게 살다갔나.
험악한 세월을 보내야만 과거겠는가!
오는날도 스스로는 그러할텐데.
존귀하게 태어나 어려움을 겪다가는!
생명도 잃고서 목숨을 바쳐 버렸나.
속사람의 기질이
자기 뜻대로는 할수 없는 목적을 쫓아가면서
살수밖에는.
아무일이 없을찌라도
정말이지 마음만은 그렇지 않은 이유를 보면서.
시간이 강처럼 흘러서 붙잡을 수 없어도.
전혀 잊혀지지 않을 사람들.
몸부림의 고통이 물결처럼 휘몰아쳐 왔을터인데
사랑의 한계를 느끼면서 깨닫고간!
다시 만나는 날!
기다리며 살아가는 동안에는
잠시 잠깐의 어려움도 있겠지만.
작은 모습이지만!
더 큰 사랑의 힘 의지하면서
비겁하거나 용기에서 물러서면 안되지.
Latina- Iterum Convenire (numerus verborum)
Die qua iterum conveniemus,
volo esse felicissimus-usque ad animam.
Mundus post mortem natus,
qui numquam oblivioni tradetur.
Quomodo ita vixisti et abiistil!
Vestigia vitae relinquens.
Ita vixisti et abiisti!
Impressiones vitae relinquens,
quantum amavisti,
ut tam clare vixerie et abieris.
Num solum tempora aspera
praeterita fiunt!
Etiam dies venturi
ita erunt ex se ipsis.
Natus cum dignitate,
per difficultates transiens!
Etiam vitam amisisti,
animam tuam obtulit.
Indoles hominis interioris
finem sdqui cogitur
quem pro sua voluntate assequi non potest.
Etiam si nihil acciderit,
videns causam cur cor non ita sit.
Etiam si tempus ut flumen fluit
et teneri non potest-
homines qui numquam obliviscentur.
Dolor luctae
ut fluctus irrumpebat-
sentiens limites amoris,
intellegens abiit!
Die qua iterum conveniemus!
Dum exspectantes vivimus,
breves difficultates erunt,
sed in humilli forma
maiori vi amoris innitentes-
neque ignavi esse debemus
neque a virtute recedere.
KR - 문학평
이 시는 순교자를 향한 그리움과 경외, 그리고 살아남은 자의 다짐을 한 호흡으로 엮어낸다.
첫 문장"사무치게 행복하고 싶은 날"은 단순한 재회의 소망이 아니다.'사무치게'라는 부사는 고통의 깊이를 통과한 행복을 전제한다. 죽고 나서야 태어나는 세계 - 시인은 역설적 탄생을 통해 순교의 의미를 연다.
"어찌하여 그렇게 살다가는!"이 탄식은 비난이 아니다. 도저히 이해할 수 없는 삶의 방식에 대한 경이로움이다. 발자국과 발자취를 반복하는 구조는 그 삶이 얼마나 깊이 각인되었는지를 리듬으로 보여준다.
중반부의 "속사람의 기질이 자기 뜻대로는 할수 없는 목적을 쫓아가면서" - 이 구절은 순교의 본질을 꿰뚫는다. 순교는 선택이 아니라 내면의 필연이었음을 시인은 조용히 고백한다.
"전혀 잊혀지지 않을 사람들"-이 한 행은 시 전체의 축이다. 시간이 강처럼 흘러도 지워지지 않는 존재들. 그 존재들이 남긴 것은 기록이 아니라 사랑의 흔적이다.
마지막 연은 전환이다.그리움에서는 다짐으로. "비겁하거나 용기에서 물러서면 안되지" - 순교자를 기억하는 방식은 눈물이 아니라 삶으로 응답하는 것임을 시인은 선언한다.
에클레시아의 시는 죽음을 슬퍼하지 않는다. 죽음 너머의 만남을 선언한다.
Recensio Litteraria - Latina (numerus verborum)
Haec poesis non est elegia de morte,sed de promissione conventionis trans mortem.
poetria non lugere martyres incipit,sed mirari quomodo vixerint.
vox prima - volo esse felicissimus usque ad animam - non est simplex desiderium
reunionis.Adverbium usque ad animam dolorem profundum praesupponit per quem talis
felicitas transit, Mundus post mortem natus paradoxum nativitatis aperit:mors non finis est, sed ostium.
Vestigia vitae relinquens - iteratio huius imaginis rhythmo ipso ostendit quam alte in anima inscripti sint illi qui abierunt. Non in lapide,sed in corde vestigia permanent.
In media parte, indoles hominis interioris finem sequi cogiture quem pro sua voluntate
assequi non potest - hic versus essentiam martyrii penetrat.Martyrium non erat electio
libera sed necessitas interior.Non heroismus sed obedientia animae.
Homines qui numquam obliviscentur - haec linea est axis totius poesis. Tempus ut flumen fluit,sed hi homines non fluunt cum eo. Amor ipsorum manet.
Clausula poetriae transitio est:a desiderio ad propositum.Neque ignavi esse debemus neque a virtute recedere - meminisse martyrum non est lacrimare, sed hodie virilliter vivere.
Ecclesia non de morte scribit. De vita quae mortem superat.
https://www.coupang.com/np/goldbox
댓글
댓글 쓰기